• نمایش محتوا
        نمایش تاریخچه
        مقبره شیخ بهائی

        مقبره ی شیخ بهائی در جنوب غربی صحن جدید در اطاقی به طول 8 ذرع و عرض چهار ذرع واقع است.

        روی قبر شیخ که در گوشه ی جنوب شرقی این اطاق می باشد صندوق چوبی مشبکی قرار گرفته است. بر سنگ مرمری که تربت شیخ را می پوشاند گزارش زندگانی او به طور ایجاز، به اضافه سه شعر عربی مسطور است. در اطراف بقعه نیز کتیبه هایی است که عین آنها در مطلع الشمس نقل شده است.

        شیخ بهائی از فقها و دانشمندان نامور دوره صفویه است و در دربار شاه عباس تقرب و منزلتی داشته است. نامش محمد، فرزند حسین بن عبدالصمد حارثی عاملی جبلی، منسوب به حارث همدانی است. تالیفات بسیار در بیشتر علوم به زبان عربی و فارسی دارد: از جمله خلاصه الحساب و تشریح الافلاک و کتاب اسطرلاب ( در علوم ریاضی و فلکی) و فرائد الصمدیه و تهذیب ( در نحو) و حبل المتین و شرق الشمسین ( در احادیث) و کتاب زبده و جامع عباسی در اصول فقه، به علاوه ی رساله ها و حواشی بسیاری بر کتب فقهی و ادعیه و غیره، همچنین مثنوی های نان و حلوا و شیر و شکر به فارسی و کتابی مشتمل بر اطلاعات گوناگون ادبی و علمی موسوم به کشکول از آثار مشهور اوست. تولدش در ماه محرم در سال 953 و وفاتش در سال 1031 یا 1030 واقع شده است.

        رسته :مقبره شیخ بهائی
        منابع :

        1. کتاب مشهد در آغاز قرن 14 خورشیدی ، محمدتقی مدرس رضوی، علی اکبر فیاض، علی موید، تصحیح مهدی سیدی، مرکز پژوهش های شورای اسلامی شهرمشهد، 1388: ص (144)

        شیخ بهائیمطلع الشمسدانشمندشاه عباسحسین بن عبدالصمد حارثی عاملی جبلیحارث همدانیکتاب اسطرلابحبل المتینشرق الشمسین
        ایجاد کننده :هانیه مشتاق
        Qr code
        امتیاز :10
        تعداد بازدید :19
        مطالب مرتبط
        مقبره شیخ بهائی
        ارزیابی
        امتیاز کسب شده در ارزیابی:
        ارزیابی این مورد: